Wat is een slobber?
Een slobber is een maaltijd die je vooraf met water aanlengt, zodat er een zachte, papachtige massa ontstaat. Vroeger was dat vaak een warme slobber van zemelen en lijnzaad. Tegenwoordig bestaat een slobber meestal uit vezelrijke producten die speciaal gemaakt zijn om in te weken.
Veelgebruikte ingrediënten zijn:
- Bietenpulp: een vezelrijk restproduct van de suikerbiet dat flink opzwelt in water.
- Gras- of hooicobs: fijngemalen en geperst gras of hooi.
- Luzernecobs: geperste luzerne, met meer eiwit en calcium dan grascobs.
- Lijnzaad: bevat olie en slijmstoffen die een slobber smeuïger maken.
- Kant-en-klare slobbermixen: een mengsel van vezels, soms met kruiden, vitaminen en mineralen.
Een slobber is dus geen vaste voersoort, maar een manier van voeren. Bijna elk voer dat je kunt weken, kan in een slobber.
Waarom geef je een paard een slobber?
Een slobber heeft een paar praktische voordelen ten opzichte van droog voer:
- Makkelijk te eten: een paard hoeft nauwelijks te kauwen. Dat is prettig voor paarden met een versleten of onvolledig gebit.
- Extra vocht: een slobber draagt bij aan de vochtopname. Handig in de winter, als sommige paarden minder drinken, en na zwaar werk of transport.
- Energie uit vezels: met bietenpulp of luzerne geef je extra energie zonder veel zetmeel. Dat is gunstig voor paarden die gevoelig zijn voor suiker en zetmeel.
- Handig voor supplementen: poeders en olie mengen goed door een vochtige slobber, zodat ze niet in de bak achterblijven.
- Minder schrokken: geweekte pellets zijn veiliger voor paarden die droog voer gulzig naar binnen werken.
Je hoort soms dat een slobber de darmen ‘schoonmaakt’ of de mest zachter maakt. Dat beeld komt vooral van de oude zemelenslobber. Een plotselinge, grote portie van iets nieuws zorgt eerder voor onrust in de darmen dan voor een betere spijsvertering. Regelmaat is voor een paard belangrijker dan af en toe een speciale maaltijd.
Voor welk paard is een slobber geschikt?
Een slobber kan bij veel paarden passen, maar is vooral zinvol voor:
- Senioren met een minder goed gebit, die hooi niet meer goed kunnen kauwen. Een slobber kan dan een deel van het ruwvoer vervangen.
- Paarden die moeilijk op gewicht blijven, die extra energie nodig hebben zonder grote porties krachtvoer.
- Sportpaarden, als extra vocht en energie rond trainingen en wedstrijden.
- Paarden die gevoelig zijn voor suiker en zetmeel, zoals paarden met EMS of een geschiedenis van hoefbevangenheid. Kies dan ingrediënten zonder melasse en laat het rantsoen afstemmen met je dierenarts.
- Paarden die weinig drinken, bijvoorbeeld als het water in de winter koud is.
Een makkelijke houder in licht werk heeft meestal geen slobber nodig. Een kleine portie als drager voor supplementen kan wel, zolang je de extra energie meetelt.
Bij senioren die hooi alleen nog maar kauwen en weer uitspugen (je vindt dan balletjes hooi in de stal), kan een slobber van grascobs een groot deel van het ruwvoer overnemen. Er is dan wel een flinke hoeveelheid nodig, verdeeld over meerdere maaltijden per dag. Laat het gebit in dat geval ook nakijken door een dierenarts of paardentandarts.
Twijfel je of een slobber past bij een paard met gezondheidsproblemen? Bespreek het dan met je dierenarts of een voedingsdeskundige. Kijk daarbij naar het hele rantsoen, niet alleen naar de slobber.
Hoe maak je een slobber?
Een goede slobber begint bij de juiste inweektijd. Die verschilt sterk per product. Volg daarom altijd de verpakking.
- Snel weken: vlokken en sommige kant-en-klare mixen zijn vaak binnen tien tot twintig minuten klaar.
- Langer weken: bietenpulppellets en -snippers moeten vaak enkele uren weken voordat ze volledig zijn opgezwollen.
- Genoeg water: veel producten zwellen flink op. Gebruik een ruime emmer en voeg zo nodig water bij tot het voer helemaal zacht is.
- Warm of koud: met warm water gaat het weken sneller en vinden veel paarden een slobber in de winter lekker. Gebruik geen kokend water en laat de slobber afkoelen tot hij lauw is.
Controleer voor het voeren of alles goed zacht is. Er mogen geen harde stukjes meer in zitten. Twijfel je, laat het dan nog even staan.
Een eenvoudige slobber stel je samen uit een vezelbasis, zoals bietenpulp of grascobs. Daar voeg je eventueel een deel luzerne aan toe voor extra eiwit, of wat lijnzaad of olie voor extra energie. Supplementen roer je er pas door als de slobber klaar en afgekoeld is.
Introduceer een slobber geleidelijk, net als ander nieuw voer. Begin met een kleine portie en bouw in een week tot twee weken op. Zo krijgen de darmbacteriën de tijd om te wennen.
Waar let je op bij een slobber?
- Maak hem vers. Een geweekte slobber kan gaan gisten of bederven, vooral als het warm is. Maak hem liever kort voor het voeren klaar en gooi resten weg.
- Houd emmers en bakken schoon. Restjes in de emmer zijn een voedingsbodem voor schimmels en bacteriën.
- Tel de energie mee. Een slobber met bietenpulp, luzerne of lijnzaad levert energie. Bij een paard dat snel aankomt, kan een grote dagelijkse slobber te veel zijn.
- Let op de mineralen. De meeste vezelproducten bevatten weinig vitaminen en sporenelementen. Een balancer of mineralensupplement vult dat aan.
- Wees voorzichtig met zemelen. Tarwezemelen bevatten veel fosfor en weinig calcium. Een grote zemelenslobber die je af en toe geeft, is voor de darmen een plotselinge verandering. Als vast onderdeel van het rantsoen zijn andere vezelbronnen meestal een betere keuze.
- Slobber vervangt geen hooi. Behalve bij paarden die echt niet meer kunnen kauwen, blijft ruwvoer de basis.
In het kort
- Een slobber is geweekt voer, meestal op basis van bietenpulp, cobs, luzerne of lijnzaad.
- Hij is makkelijk te eten, geeft extra vocht en is handig voor supplementen.
- Vooral senioren, magere paarden, sportpaarden en paarden die weinig drinken hebben er baat bij.
- Volg de inweektijd op de verpakking en maak de slobber vers.
- Tel de energie mee en vul vitaminen en mineralen apart aan.