Wat zijn de symptomen van hoefbevangenheid?
Een hoefbevangen paard staat vaak met de voorbenen naar voren gestrekt, om het gewicht van de pijnlijke tenen af te halen en op de hielen te laten rusten. Andere signalen zijn een verhoogde hoeftemperatuur, een voelbare, versnelde pols ter hoogte van de kootholte, een stijve, voorzichtige gang en tegenzin om te lopen of te draaien. In ernstige gevallen wil het paard helemaal niet meer bewegen. Twijfel je of je paard hoefbevangen is? Neem dan altijd direct contact op met je dierenarts: hoe eerder hoefbevangenheid wordt behandeld, hoe beter de vooruitzichten.
Meer informatie over voeding bij een gevoelige stofwisseling
Wat zijn de oorzaken van hoefbevangenheid?
Hoefbevangenheid ontstaat meestal niet zomaar, maar heeft vaak een onderliggende oorzaak. Veel voorkomende triggers zijn een te hoge inname van suiker en zetmeel, bijvoorbeeld door lenteweiden met veel jong, energierijk gras, of door te veel krachtvoer. Ook overgewicht, stofwisselingsaandoeningen zoals EMS (Equine Metabool Syndroom) en de ziekte van Cushing (PPID) verhogen het risico aanzienlijk. Daarnaast kan hoefbevangenheid ontstaan na een ernstige ziekte, koliek, of bij langdurige overbelasting van één been terwijl het andere herstelt van een blessure.
Wat kun je voeren bij (een verhoogd risico op) hoefbevangenheid?
Bij een verhoogd risico op hoefbevangenheid draait voeding vooral om het beperken van suiker en zetmeel. Kies voor graanvrij en suikerarm ruwvoer en krachtvoer, en wees voorzichtig met weidegang tijdens periodes met veel jong, snelgroeiend gras, zoals in het voorjaar en na regen op warme dagen. Overweeg een grazingmasker of beperkte weidetijd als je paard gevoelig is. Ruwvoer met een laag suikergehalte, eventueel geweekt om het suikergehalte verder te verlagen, vormt de basis. Vraag bij twijfel altijd advies aan je dierenarts of een gespecialiseerd voedingsadviseur, want de juiste aanpak verschilt per paard en per onderliggende oorzaak.
